KOŞMANIN VERDİĞİ NEDENSİZ GÜLÜCÜK

Ben bir şey keşfettim. Ve çok şaşırdım.
Yarım saatte bir gelen otobüsüm gitmek üzereydi ve ben otobüsün çok uzağındaydım. Yetişebilmek için koşmaya başladım.
Koşarken gülüyordum. Halbüki gayette sinirliydim, hatta içimden bahçeşehire sövüyordum.
Ama gülüyordum !
Otobüse yetiştim, koşmayı bıraktım ve gülmeyi de bıraktım.
Mp3'ümü takıp, şarkılara klip çekmeye başlamadan önce bunu düşündüm.
Ben neden koşarken gülüyordum ?
Nasıl koşacağımı bilmediğimden olabilir mi acaba ?
Ya da Hülya Koçyiğit'i düşündüğüm için
Ya da Mirkelam
Ya da Elvan Abeylegesse ve Ronaldinho'nun inanılmaz benzerliğini düşündüğüm için mi ?
Düşünmekle kalmadım, koşan tüm bayanları gözlemledim. Onlar da gülüyorlar.
Gülüyoruz biz, koşarken nedensiz mutluyuz.
A-aa.